لجن زار

میروم . با اون میرم به ب . شاید اینطور بهتر باشد . این همه اصرار بی خودی ست میدانم. اصلا همه چی برود به درک . دیگر چه فرق میکند تو بخواهی حرفی بزنی یا نه . دیگر چه فرقی میکند دوستت دارم یا نه اصلا دیگر چه فرقی میکند من میتوانم این زندگی نکبتی را تحمل کنم یا نه . کلا حوصله ی هیچ جنگی را ندارم . اینقدر این روزها مقاومت کرده ام برای زندگی ام که دیگر حوصله ی هیچ چیز را ندارم مثل كسي كه در مرداب دست و پا میزند و او هی بیشتر فرو میرود در مرداب . باید راکد بایستم و جم نخورم . شاید ... اصلا به درک همه ی شایدهایی که هیچ وقت نمی افتد دیگر چه فرقی میکند چطور این چرخ سرنوشت بچرخد . میخواهم اصلا برگردم به ب . گور پدر کل پولهایی که ریخته ام توی حلق آموزشگاه داستان نویسی آقای گ که به درد لای جرز هم نمیخورد . چه میدانم چه میخواهد بشود . اصلا حوصله ی هیچ چیز و هیچ کس را ندارم . من افسرده ام . آره من افسرده شده ام و هیچ خری این را نمیفهمد . دارم دق میکنم از دست همه ی نفهم هایی که دورم را گرفته اند . دارم دق میکنم و هیچ کسی برایم هیچ غلطی نمیکند . بر میگردم میروم برای مدت طولانی بر میگدرم به اون ب مسخره و نفرت انگیز . دیگر سین مرده است دیگر چه فرقی بین من مرده و کسی که نمیتواند برای زندگی گه خودش تصمیم بگیرد دارد . از تمامشان متنفرم . از این زندگی نکبتی که هیچ چیزش با هم جور نیست هیچ چیزش. . توی این دنیا هیچ دلخوشی ندارم که دلم بهش خوش باشد یک خ عزیز دارم و بس که او هم همچون من زندگیش به گه کشیده شده حتی شاید بیشتر از من به گه کشیده شده باشد . خدایا چرا کاری نمیکنی ? اصلا تو باید کاری کنی ? نمیدانم ! شاید توقع من از تو خیلی بالاست !!!!!

يادداشت های یواشکی...