تو روزی پرنده میشی

,چه کسی اهمیت میده تو الان درست کجا نشستی و داری چی کار میکنی
یا اینکه داری توی ذهنت به چی فکر میکنی
چه کسی اهمیت میده تو بخوای فقط با یکی حرف بزنی ولی کسی نیست
آره واقعا چه کسی اهمیت میده تو چقدر غم و غصه داری و نمیتونی زیر این هوار زندگی قد الم کنی
نه آدما خیلی وقته به هیچی اهمیت نمیدن
اما فکر که کنی میفهمی به یه چیزایی اهمیت میدن
آدما اهمیت میدن ببین تو کدوم خونه ی بالای شهر زندگی میکنی
یا چه ماشینی زیر پاته
اونا اهمیت میدن بهت وقتی بفهمن یه کاری بلدی که بقیه بلد نیستن
آره آدما اهمیت میدن ببین بابای پولدار داری یا اهمیت میدن بدونن رنگ چشمات قهوه ای روشنه یا عسلی
حتی اهمیت میدن که لاغری دور شکمت دقیقا چند سانتی هست
حالا توی ساده دل کجای این دنیا وایسادی و از این آدما چه انتظاري داري ?
انتظار داري دست ببرن به گوشیشونو شماره ات رو بگیرن و تو رو بدون هیچ دلیلی به یه چای تلخ دعوت کنن و بعد برن سراغ زندگیشون !
آدما برای هر کاری که میکنن حساب کتاب دارن، ببینن به نفعشون هست یا نه
آدما خیلی وقته سرشون توی حساب کتابه
تو خودتو توی داستانهای تخیلی تمام دخترانگی ات غرق کردی ، فکر کردی هنوز قهرمانهای داستانهای بچگیت میتونن از کتابا بزنن بيرون و ديو سياه نااميدی و بدي رو بكشن !
نه اين روزا آدما ترسناك تر از تمام غولهاي بد توي قصه ها شدن
و تو هنوز نفهميدي كه آدما خيلي وقته هيچ حرفی روشون تاثير نميذاره مگه اینکه به نفعشون باشه
آدما اینقدر وحشتناک شدن که وقتی بهشون میگی که دوستشون داری به جای اینکه شعر بشن و برن توی آسمونا میشن یه کوه سنگ و با یه خیلی ممنون ازت رد میشن مثل اين میمونه كه يه ليوان آب دستشون دادی و اونا فقط بهت لبخند میزنند و ازت تشكر میکنن
عزيز من يا تو بیگانه ای توی این دیار یا اونا بیگانه ان توی زندگی تو
به هر حال آدما دیگه آدم نیستن فقط شدن یه پوستین بدون روح ، پس خودتو اذیت نکن ! فقط تا اونجایی که میتونی دوستشون داشته باش بدون هیچ دلیل خاصی. یه روزی میرسه که این عشق تو رو پرنده میکنه و میبره توی آسمون آبی زندگی ....

يادداشت های یواشکی...