صداها روی سر آدم هوار میشوند

صداها از یک جایی وارد زندگی آدمها میشوند که خودشان خبر ندارند .
صدای یک آهنگ قدیمی ، صدای قیژ قیژ صندلی مادر بزرگ ، صدای "سلام خوبی" یک آشنا .
اصلا صداها بیشتر از آدمها عمر میکنند
یک جایی در مرز سی سالگی وقتی در خیابان های سرد مهرماه قدم میزنی ناخودآگاه صداها به تو هجوم می آورند و آنجاست که تو با صدای خنده ای آشنا مجبور میشوی بایستی و سر کج کنی و اطراف را نگاه میکنی و دنبال صدای آشنا چشم چشم میکنی ولی کسی که میخواهی را نمی بینی.
صداها خاطره های زیادی را با خود به دوش میکشند . یک لحظه ميتواند صدای گرفته ی رادیوی لکنته ی ماشینی در وسط خیابان تو را به سالها قبل بکشاند درست کنار صندلی های کافه ای شلوغ و بعد تو را پرت کند به روزهایی که دیگر اثري از آنها نيست
گاهی صدای یک غریبه میتواند آنقدر شبیه عزيزترين آدمي باشد كه قبلترها دوستش داشته اي كه يك لحظه شك ميكني نكند خودش به دیدنت آمده و قلبت ناخودآگاه تندتر میزند ولی وقتی سرت را از کتابی که داری میخوانی بر میداری می بینی نه عزیز جان اشتباه گرفته ای آن صدا مال خاطرات تو نبوده است و باز با زهرخنده ای سرت را فرو میکنی در کتاب و فراموش میکنی آنچه را که شنیده ای .
افسوس که صداها فقط خاطرات را میتوانند برای لحظه اي زنده کنند و تو نمیتوانی تمامی آنچه را كه دوست داری به یقین داشته باشی .

پینوشت : این روزهای پاییزی اگر میتوانید به صدای آنهایی که دوستشان دارید خوب گوش دهید خوب خوب . بگذارید اگر قرار به نبودن گذاشته اید لااقل صدایی در پس ذهنتان رسوب کند از آدمهایی که روزگاری دوستشان داشته اید ... این تنها کاریست که آدمی میتواند در حق خودش انجام دهد .... صداها گاهی در بدترین لحظه هاي زندگی معجزه میکنند .... راستی صدای تو را در کدام لحظه ، در كدام خستگی زنانگی ام به یاد خواهم آورد ?! نکند هجوم خاطراتت وقتی به سرم هوار شود که دیگر نمیتوانم صدایت را بشنوم .... چه قدر دردناک خواهد بود آن لحظه ای که صداهایی که دیگر قادر به شنیدنشان نیستیم به سراغمان بیایند . راستی تو میدانی آن زمان باید چه کار کرد ???
صداها صداها صداها
راستی حواست به صداهایی که روزگاری دوستشان داشته ای هست ? اصلا حواست به خودت هست ?

يادداشت های یواشکی...