يادداشت های یواشکی

امروز ساعت 10 صبح جمعه به ارشاد رسيدم . خيابانها خلوت و ساکت بودند ، خواب آلود به سمت در ورودی سالن رفتم . وقتی وارد سالن انتظار شدم . تو را ديدم كه لباسهايت را درست با رنگ چشمهایت ست کرده بودی و داشتی با یکی حرف میزدی . سلام و احوال پرسی کردم و رفتم داخل سالن اصلی و سلانه سلانه به سمت صندلی ها رفتم و نشستم روی صندلی های ردیف دوم . هنوز کسی نیامده بود . یکی دو نفر تک و توک از بچه های انجمن را میشد دید . تا ساعت 10:30 دقیقه روی صندلی نشستم و به آهنگهای شجریان که توی سالن پخش میشد گوش دادم و منتظر...

امروز ساعت 5 رسیدم ارشاد . رفتم توی سالن انتظار و كسي نبود . در سالن اصلي باز بود رفتم داخل كه بنشينم روي يكي از صندلي ها . نشسته ام روي رديف دوم و سمت چپ صندلی ها و با خودم فکر میکردم که تو الان کجایی . هیچ آشنایی را پیدا نکردم و ناگزیر نشستم و آهنگ بی کلامی که در سالن پخش میشد را گوش دادم. کم کم سالن داشت شلوغ میشد . ا در پشت صحنه بود و هی می آمد و میرفت . س و ع هم از دور چند باری دیدم که هی می آمدند و میرفتند ولی باز از تو خبری نبود . کم کم سالن شلوغ شده بود بعد دیدم تو و رئیس ارشاد با هم از ...

امروز از صبح خیلی زود بیدار شدم و نشستم پای نمایشنامه ی کودک و بالاخره تمامش کردم و فقط چند شعر باید برایش جور کنم تا کامل شود بعد نشستم صبحانه خوردم و خودم را آماده میکردم برای ساعت 10 که بیایم همایش فیلم و عکس ارشاد . که ساعت 9:30 دقیقه آقای ا بهم اس ام اس زد که امروز تنها فرصت مسابقه ی قصه گویی هست و من مانده بودم چه کار باید بکنم هول هولکی لباس پوشیم و به سمت کانون پرورش فکری رفتم و بعد آقای ا را دیدم و گفت شاید هفته ی اول مهر بچه ای نیاید برای قصه گویی و من باید امروز قصه ام را بخوانم و من ...

میروم . با اون میرم به ب . شاید اینطور بهتر باشد . این همه اصرار بی خودی ست میدانم. اصلا همه چی برود به درک . دیگر چه فرق میکند تو بخواهی حرفی بزنی یا نه . دیگر چه فرقی میکند دوستت دارم یا نه اصلا دیگر چه فرقی میکند من میتوانم این زندگی نکبتی را تحمل کنم یا نه . کلا حوصله ی هیچ جنگی را ندارم . اینقدر این روزها مقاومت کرده ام برای زندگی ام که دیگر حوصله ی هیچ چیز را ندارم مثل كسي كه در مرداب دست و پا میزند و او هی بیشتر فرو میرود در مرداب . باید راکد بایستم و جم نخورم . شاید ... اصلا به درک همه ی...